Otomatik tanımlama teknolojileri, bir ürünün ne olduğunu ve nerede bulunduğunu insan müdahalesi olmadan sisteme bildiren araçlardır. Stok doğruluğu bu teknolojilerin doğrudan çıktısıdır; elle kayıt tutulan depolarda doğruluk oranı nadiren yüzde doksan beşin üstüne çıkarken, otomatik tanımlamayla yüzde doksan dokuzun üzerine çıkmak olağandır.
Barkod en yaygın çözümdür. Tek boyutlu barkodlar yalnızca bir numara taşır; bu numara sistemdeki kayda işaret eder, veri barkodun kendisinde değil veri tabanındadır. İki boyutlu kodlar, örneğin kare kodlar, doğrudan içerik taşıyabilir ve hasarlı olsalar bile okunabilmeleri için hata düzeltme barındırır. Barkodun ayırt edici sınırı, okuyucunun kodu görmesi gerektiğidir: optik hat gereklidir, kutunun içi okunamaz, tek seferde tek etiket okunur.
Radyo frekanslı tanımlama bu sınırı kaldırır. Etiket radyo dalgasıyla okunduğu için görüş hattı gerekmez, bir paletteki yüzlerce etiket saniyeler içinde toplu okunabilir. Etiketler pasif ve aktif olarak ikiye ayrılır; pasif etiketin kendi güç kaynağı yoktur, okuyucunun yaydığı alandan beslenir ve bu yüzden çok ucuzdur ama menzili kısadır. Aktif etiketin pili vardır, menzili uzundur, konteyner ve varlık takibinde kullanılır, ancak birim maliyeti yüksektir.
Seçim maliyet ve fayda dengesine dayanır. Birim değeri düşük ürünlerde etiket maliyeti ürün değerine oranla anlamsız kalır; bu yüzden perakendede radyo frekanslı tanımlama önce yüksek değerli kategorilerde yaygınlaşmıştır. Metal ve sıvı ortamlar radyo dalgasını bozar, bu da bazı sektörlerde uygulamayı güçleştirir.
Pratikte iki teknoloji rakip değil, tamamlayıcıdır. Birçok işletme kalem düzeyinde barkod, palet ve kap düzeyinde radyo frekanslı tanımlama kullanır. Belirleyici soru hangisinin daha gelişmiş olduğu değil, hangi düzeyde ve hangi sıklıkta görünürlüğe ihtiyaç duyulduğudur. Saatte bir güncellenen bir stok kaydı yeterliyse barkod yeterlidir; sürekli konum takibi gerekiyorsa radyo frekanslı çözüm kaçınılmazdır.
Yatırım kararında geri dönüş hesabı yapılırken yalnızca etiket ve okuyucu maliyeti değil, altyapı da hesaba katılmalıdır: okuyucu konumlandırma, ağ kapsaması, etiketleme iş gücü ve sistem entegrasyonu çoğu projede donanımdan büyük kalemlerdir. Buna karşılık kazanç tarafında sayım iş gücündeki düşüş, stok doğruluğundaki artışın getirdiği stoksuzluk azalması ve kayıp-çalıntı oranındaki iyileşme birlikte değerlendirilir.